Praktijkverhalen

De waarde van coaching vaak moeilijk over te brengen. Deze kan je het beste ervaren. Hieronder twee praktijkverhalen. Lees hier meer ervaringen van klanten.

Jerome, manager Customer Care van een internationaal bedrijf, had vaak angst om niet genoeg te presteren op zijn werk (en ontslagen te worden zoals een paar directie leden). Daardoor liet hij zich te vaak opslokken door de werkdruk (>50 uur per week) met als resultaat dat hij geen energie meer had om zijn verantwoordelijkheid thuis uit te voeren (opvoeding van kinderen, deelname aan de huishoudelijke taken, relatie met partner, sociale relatie bijhouden,…). “Dan voel ik me schuldig om thuis te kort te komen. Andersom gaat het ook. Ik heb ook angst om mijn gezin te verliezen en een schuld gevoel als ik niet genoeg werk!” Door verkenning van zijn ‘plek’ die hij innam en leren te kiezen voor eigen regie in plaats van acteren uit angst zit hij nu met veel meer energie en balans op zijn plek. “Han heeft mij laten ontdekken wie ik werkelijk ben. Met name een creatief persoon en niet een prater. Mijn kracht is creëren en niet presenteren! Han heeft mij ook geleerd dat ik keuzes moet maken over wat ik doe (op mijn werk en privé) waar mijn creativiteit tot uiting komt. Zo heb ik voor het eerst mijn laatst beoordelingsgesprek gefocussed op mijn kwaliteit, en heb ik voor het eerst alleen maar complimenten gekregen…. Leuk, efficiënt, en vreedzaam! Ik heb ook vele nieuwe projecten voor mijn toekomst als fransman in Nederland!”

 

Ron, gepassioneerd docent Techniek in het beroepsonderwijs, worstelde lange tijd met het gebrek aan erkenning en uitholling van zijn vak bij zijn voormalig werkgever. Ondanks een weinig hoopgevend perspectief bleef hij jarenlang – achteraf tegen beter weten in – vol frustratie en woede vechten voor waardering en rechtvaardigheid. Met als gevolg stress, uitval en een langslepende conflictsituatie. In de eerste coachsessie mocht Ron, na uiting van zijn boosheid over de – in zijn ogen – onrechtvaardige behandeling, kiezen (letterlijk) plaats te nemen op de stoel van vertrek (vrijheid) en de stoel van blijven (verzet). Zittend op de eerste stoel ervoer hij fysiek en geestelijk zo’n gevoel van ruimte en vrijheid, dat hij niet eens meer plaats wilde nemen op de andere stoel. In het vervolg hebben wij nog gekeken naar welk patroon hem 12 jaar lang  ‘gevangen’ had gehouden en hoe hij zelf de regie kon pakken om hieruit te geraken.  Bewust van zowel zijn verlangen en talent als de oorsprong van zijn ‘pijn’ rond het thema onrechtvaardigheid. Binnen twee weken had hij het vertrek bij zijn werkgever geregeld. Twee maanden later liet hij via een hartelijke dankmail weten zowel privé als bij zijn nieuwe werkgever helemaal weer ‘op zijn plek’ te zitten…

Geef een reactie